Wanneer de fans van Derby County en Wales zingen 'Ain't Nobody (like Joe Ledley)' van Rufus en Chaka Khan, hebben ze volkomen gelijk. En uniciteit is een groot goed in een branche van eenheidsworst. Profvoetballers met miljoenen op de bank rijden in dezelfde auto's, eten in dezelfde restaurants, dragen dezelfde kleding en doen dezelfde dansjes. In een beroepsgroep waar authenticiteit en eigengereidheid net zo zeldzaam zijn als mannen in het basisonderwijs, weigert Joe Ledley zich te conformeren aan de meerderheid.
Joe Ledley danst als Joe Ledley (en doet dat alleraardigst). Hij dost zich graag uit in driedelig maatpak, vlinderdas incluis, en stuurt dagelijks een oldtimer naar het trainingscomplex van Derby. En dat is toch een gek gezicht, op de parkeerplaats van een Championship-club. Links een grijze Mercedes, zo groot en hoog dat een instaptrapje geen overbodige luxe zou zijn. Rechts een minstens zo grote en gitzwarte Range Rover, met geblindeerde ramen om familie en/of maîtresse achter te verbergen. Daartussen, in de schaduw van de slagschepen van zijn teamgenoten: een groene Austin Cooper S uit de jaren '60. De begeleidende tekst bij de foto van deze bijzondere serie auto's op Ledley's Instagram-account: “Took the beast to work today”.
Smaak
Joe Ledley heeft smaak. Ook in zijn wagenpark: een Porsche 356 uit 1963 en een Jaguar E-Type van zes jaar later. En zijn smaak reikt verder dan alleen een goede baard en mooie auto's. In Vogue eindigde hij als achtste in de verkiezing voor de best geklede speler op het EK van 2016. Tijdens de zomerstop is hij niet te vinden aan een afgehuurde tafel in een exclusieve discotheek op Ibiza, maar huurt hij met zijn gezin een charmante, klassieke vakantiewoning in Puglia. Zijn echtgenote kreeg met Kerst geen dure sieraden, cabriolet, of een ander cadeau met de waarde van een gemiddeld jaarsalaris zoals profvoetballers doorgaans plegen te geven, maar haar eigen trouwjurk stijlvol ingelijst.
Die echtgenote zelf, Ruby May Ridgeway, is overigens ook al geen straf voor het oog. In de zomer van 2016 huwde Ledley zijn jeugdliefde, nadat hij de dag ervoor in allerijl in een privévliegtuig was gestapt om de ceremonie te kunnen bijwonen. Het huwelijk stond namelijk gepland nét na de halve finale van het EK. Want ook Joe Ledley had het bij het prikken van een datum niet voor mogelijk gehouden dat Wales het in Frankrijk tot de halve finale zou schoppen. De huldiging in Wales moest hij laten schieten.
Dat Ledley überhaupt van de partij was tijdens dat EK mag een wonder heten. In dienst van Crystal Palace liep hij in de wedstrijd tegen Stoke City een scheenbeenbreuk op, 35 dagen voor de start van het EK. Precies zes weken later stond hij in de basis tijdens de EK-opening tegen Slowakije.
Kort na het bereiken van de kwartfinale belde Ledley teammanager Gary Jacob met slecht nieuws. Hij wilde naar huis. Heimwee. Tot tranen toe geroerd smeekte Ledley de teammanager om een vlucht naar huis te boeken voor hem. De paniek bij Jacob was groot. Totdat Ledley's teamgenoten op de achtergrond hun lach niet langer konden inhouden en een einde maakten aan het toneelstuk. Het telefoontje was de straf die Ledley door de spelersgroep was toegewezen als boetedoening voor een ongeoorloofd dansje midden op de tafel in de kleedkamer. Beelden van die dans gingen viral en maakten Ledley eensklaps tot Wales' meest geliefde international.
Hij is de enige voetballer wiens baard een eigen twitteraccount heeft. Een kleine elfduizend fans volgen @JoeLedleysBeard. Bij een verkiezing van het Beard Liberation Front voor de beste baard van Wales kreeg Ledley ruim zestig procent van de stemmen. Daarmee liet hij onder meer politici, muzikanten, acteurs en rugbyers achter zich. De baard van Joe Ledley is, net als de drager ervan, zo complimenteerde men de winnaar, de best mogelijke reclame voor Wales.
