Zondag stond voor Drissen en haar team de verste uitwedstrijd van het seizoen op het programma. De ontmoeting met 1. FFC Turbine Potsdam in het voormalige Oost-Duitsland. "Als we in München of Berlijn spelen, reizen we met de trein. Dan spreken we met de ploeg zaterdagochtend af op het hoofdstation in Düsseldorf en reizen we met de ICE. In Berlijn stond zaterdag een bus klaar die ons naar Potsdam bracht. Dat is drie kwartier. We overnachten in een hotel en zondag na de wedstrijd gingen we weer terug. Dan ben je blij als je voor twaalf uur thuis bent."
Hitster
Ze heeft geen hekel aan de verre uitwedstrijden. "Al reis ik liever met de trein dan met de bus. Daar hebben we meer bewegingsruimte en het is ook gezellig. Vaak proberen we snel een tafeltje van vier in te nemen. We ouwehoeren vaak onderweg of we spelen spelletjes. Wizard of Hitster. We maakten laatst mee dat een vrouw naar ons tafeltje kwam om te vragen of het iets rustiger kon, haha. Al zegt dat ook veel over de sfeer binnen onze groep."
Foto: Pro ShotsDrissen kent de geografie van Duitsland bijna op haar duimpje. In de zomer van 2017 kwam ze op vijftienjarige leeftijd terecht in de jeugdopleiding van Borussia Mönchengladbach. "Van de huidige selectie ben ik waarschijnlijk de speelster die als langst bij de club zit. In ieder geval een van de langste." Ze speelde op dat moment bij Stormvogels’28, de voetbalclub uit Siebengewald, Noord-Limburg, op een steenworp afstand van de grens met Duitsland. "Ik trainde op uitnodiging een paar keer mee met JVC Cuijk en speelde ook oefenwedstrijden met ze en deed mee met toernooien. Ze kenden daar een goed meisjesteam, maar mijn competitiewedstrijden speelde ik bij Stormvogels’28. Met jongens, daar leerde ik meer van. Met JVC Cuijk oefende ik ook tegen Borussia Mönchengladbach. Blijkbaar deed ik het goed. Na afloop vroegen ze of ik eens met hen wilde meetrainen. Dat deed ik enkele keren. Ik mocht blijven. Ik was en ben zo’n grote voetballiefhebber dat ik die stap wilde aangaan."
Huiswerk in de auto
Ze sloot aan bij Borussia Mönchengladbach Onder 17 in de B-Junioren Bundesliga. Dat had een grote impact op haar leven. "In de jeugd trainde ik drie keer en op zaterdag speelden we een wedstrijd. Ik ging in Boxmeer (Elzendaalcollege, red.) naar school, zat op 5 vwo. Met Duits in mijn vakkenpakket, dus ik kon mijn ploeggenoten verstaan en een klein gesprekje voeren. Mijn ouders, meestal mijn vader, brachten me naar Mönchengladbach en wachtten tijdens de training. Ook mijn opa reed me regelmatig naar Mönchengladbach. Hij is helaas overleden, maar was een groot fan van me. Onderweg in de auto maakte ik mijn huiswerk, leerde ik voor mijn proefwerken. Ik kende het geluk dat ik makkelijk kon leren. En gelukkig kon ik eerder van school weg als dat vanwege het voetbal noodzakelijk was."
Foto: Pro Shots"Ik was toen nog een rechtsbuiten", vervolgt ze. "Daarna ben ik op het middenveld terechtgekomen en nu ben ik al sinds drie à vier jaar verdedigster. Vorig seizoen en aan het begin van dit seizoen was ik de rechter centrale verdediger in onze Dreierkette. De trainer (Jonas Spengler, red.) heeft me daarna van positie gewisseld met de meest linker centrale verdediger. Dat was in het begin even wennen, maar nu zou ik niet meer terug willen."
Kippenvel
In het seizoen 2022/23 werd Drissen met een straatlengte voorsprong kampioen van de Regionalliga West met Borussia Mönchengladbach. Om daadwerkelijk te promoveren naar de 2. Bundesliga moest nog worden afgerekend in een zogenaamd Aufsteigsspiel met SV Elversberg, de kampioen van Südwest. Met 2-1 en 3-1 won de club beide wedstrijden. "Dat was echt supervet om mee te maken. Onze thuiswedstrijd speelden we voor bijna tienduizend toeschouwers in het grote Borussia-Park. Toen we het veld opkwamen met het clublied kreeg ik kippenvel. Wanneer je een medespeelster wilde aanspreken, kon je haar bijna niet horen. In de rust van de eerste competitiewedstrijd van de mannen in het nieuwe seizoen, tegen Bayer Leverkusen, zijn we op het veld gehuldigd en liepen we een ereronde in een uitverkocht stadion. Als teamuitje bezoeken we af en toe een wedstrijd. Is altijd prachtig om mee te maken."
Het comebackseizoen in de 2. Bundesliga sloot Borussia Mönchengladbach als negende af. Nu staat de ploeg elfde, nog net op een veilige plaats. "We begonnen met de doelstelling handhaving, maar na onze goede start stelden we die bij naar top vijf." Van de eerste vijf wedstrijden won Borussia Mönchengladbach er drie en speelde het gelijk tegen VfB Stuttgart en Eintracht Frankfurt II. "Net voor de winterstop belandden we in een mindere fase waardoor handhaving nu weer ons belangrijkste doel is. Het vreemde is dat we echt goed spelen. Dat horen we ook van onze toeschouwers, van de trainer, maar we scoren ontzettend moeilijk. Bovendien hebben we enorm veel pech. In onze laatste thuiswedstrijd tegen Bayern München II misten we kort voor tijd een strafschop. In plaats van 2-2 bleef het 1-2 en werd het in de extra tijd zelfs 1-3. Tegen SV Meppen en Viktoria Berlin verloren we afgelopen maand met 1-0. Duels waarin we niet de mindere partij waren. Het geluk lachte ons even niet toe. Zondag bij Turbine Potsdam hebben we ons gelukkig herpakt. Hopelijk betekent de 1-3 het startschot van een mooie serie."
Strafschoppen
In de DFB-Pokal strandde Borussia Mönchengladbach in de huidige jaargang op Borussia Dortmund. Vorig seizoen bereikte de club de kwartfinale. "We schakelden met 1. FC Köln en SGS Essen twee clubs uit de Bundesliga uit. Het duel met Köln liep uit op strafschoppen. Ik gaf aan bij de trainer dat ik liever geen penalty nam. Maar na de eerste serie van vijf stond het 4-4. Toen ging het om en om en kwam ik alsnog aan de beurt. Tijdens de wandeling was ik nerveus. Ik koos een hoek en trapte de bal mooi in de kruising. In de kwartfinale speelden we bij Hamburger SV in het grote Volksparkstadion. Voor zestienduizend toeschouwers. Vier- tot vijfhonderd fans waren met ons meegereisd. Supervet om mee te maken, maar helaas verloren we wel (met 2-0, red.). We droegen die dag een speciaal gemaakt wedstrijdshirt met de specifieke wedstrijd en datum erop. Die heb ik uiteraard bewaard. Mijn wedstrijdshirt van mijn eerste seizoen heb ik ingelijst boven mijn bed hangen."
Foto: Pro ShotsDe thuisduels werkt Borussia Mönchengladbach af in het Grenzlandstadion, dat een capaciteit kent van tienduizend toeschouwers. "We trainen op het complex Am Haus Lütz in het stadsdeel Bettrath. Dat kent geen verlichting waardoor we in de wintermaanden uitwijken naar de trainingsvelden van het Borussia-Park. Ik rijd altijd samen met mijn ploeggenote Suus van der Drift uit Molenhoek naar Mönchengladbach. Op de parkeerplaats van het Parkhotel in Horst pikken we nog drie Nederlandse teamgenotes op. Ik vind het belangrijk dat er ook andere Nederlandse spelers bij Borussia spelen. We zijn een hecht groepje."
Accountant
Het betekenen lange dagen voor Drissen, die dertig uur per week werkzaam is als Junior Assistent-Accountant bij een account- en belastingadviesbureau in Nijmegen. "Gelukkig denken ze met me mee. Kan ik eerder vertrekken als dat noodzakelijk is vanwege het voetbal of iets later beginnen, als we zondag rond middernacht pas terugkomen van een uitwedstrijd. Daar ben ik ze dankbaar voor. Ik werk sinds september 2024 voor Q Accountants en heb daarvoor de opleiding Bedrijfseconomie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen gevolgd. Toen was het voetbal iets gemakkelijker te combineren. Nu kan ik vaak rond half vier stoppen. We trainen vier keer in de week om half acht. Zeven uur moeten we aanwezig zijn. Daarbuiten krijgen we via de app vaak wedstrijdbeelden toegestuurd. Beelden van jezelf voorzien van adviezen, maar ook van de komende tegenstander."
Foto: Pro ShotsEen aanbod van een Nederlandse club heeft ze nooit ontvangen. "Waarom weet ik niet. Misschien, omdat sommige websites vermelden dat ik de Duitse nationaliteit heb. Maar dat is absoluut niet zo." Tot de Onder 15 maakte ze met haar tweelingzus Malon deel uit van de KNVB jeugdselecties. "Toen Malon niet meer werd geselecteerd, heb ik blijkbaar gezegd dat ik dan ook niet meer ging. Ik kan me dat zelf niet meer herinneren, haha. Ik heb diverse interlands van de OranjeLeeuwinnen bezocht. Dat is altijd leuk. Bij mijn oude amateurclub kregen we eens training van Lieke Martens. Tegen haar keek ik toen zeker op."
WK 2014
Als kind had ze geen posters van OranjeLeeuwinnen op haar kamer hangen. "Nee, vooral van spelers van het WK van 2014. Maarten Stekelenburg, juist een keeper, was mijn favoriet. En Wesley Sneijder, Memphis Depay. Dat WK (Oranje werd derde, red.) was fantastisch. Mijn voetbalpassie heb ik van mijn vader Joan. Hij heeft vroeger ook gevoetbald. Was centrale verdediger bij mijn amateurclub Stormvogels ’28. Mijn ouders ondersteunen me nog altijd, zijn erbij als ze kunnen. Toen we dit seizoen tegen Viktoria 1889 Berlin speelden, gingen ze mee naar Berlijn. Namen ze een hotel. Die steun doet me goed. Afgelopen weekend waren ze ook mee naar Potsdam."
Haar contract in Mönchengladbach loopt aan het einde van het seizoen af. Ze is met de club in gesprek over verlenging. "Het liefst blijf ik. Ik heb het hier goed naar mijn zin. Voorlopig zit ik hier goed."
Foto: Pro Shots
