Als het vliegtuig begint te dalen, daalt ook het besef in bij Menno Bergsen. De wielen van de witte mastodont raken de landingsbaan en de keeper realiseert langzaam dat zijn nieuwe avontuur begint. Terwijl de piloot richting de gate van het vliegveld in Trencin taxiet, denkt de doelman na. “Ik wist niet wat ik kon verwachten. Op jonge leeftijd verliet ik Nederland voor een compleet nieuw avontuur.”
Perspectief
Een seizoen eerder stond Bergsen nog bij FC Eindhoven in het Jan Louwers Stadion onder contract. Geen ‘Cervené jablcko’ van de zangeres Zora Kolinska uit de luidspeaker, maar ‘Brabant’ van Guus Meeuwis. Geen goulash, maar worstenbroodjes in de kantine. Ruud Swinkels kreeg echter de voorkeur bij de blauw-witten. “Ik speelde slechts enkele duels en er was weinig perspectief.”
Oud-prof en AS Trencin-eigenaar Tscheu La Ling leek dat perspectief wel te kunnen bieden. “Hij was destijds adviseur bij Eindhoven en hij wilde me graag in Slowakije erbij hebben.” De club uit Trencin kende Bergsen nog wel van de zomer daarvoor. Toen kreeg Feyenoord voetballes. De Rotterdammers, die wel de nodige basisspelers misten, kregen 4-0 klop op het kunstgras van MSK Zilina.
Grauw
Hoe warm het die bewuste augustus dag was, zo koud is het als Bergsen in januari arriveert op de kleine airport. De temperatuur ligt overdag vlak boven het vriespunt en de lucht is grauw. De Slowaken zijn dat ook. “Niet iedereen natuurlijk. Maar veel inwoners leken buitenlanders niet echt gewend en oogden net zo koud als het weer.” Toen de keeper een auto nodig had, wist iemand van de club nog wel een knappe bolide. “Het maakte niet uit of die wat ouder was, hij moest gewoon rijden.” De auto viel na enkele weken letterlijk uit elkaar. “Een voorbijganger attendeerde me erop dat mijn koplampen eruit vielen.”
Zijn ‘knappe bolide’ bleek in werkelijkheid een oude Skoda Fabia lesauto met meer dan driehonderdduizend kilometer op de teller. “De pedalen zaten er nog in aan de passagierskant. Gelukkig ving een aantal Nederlanders en de Belg Milan Corryn me goed op.” Met onder meer oud-Ajacieden Ruben Ligeon en Aschraf El Mahdioui vormde hij een olijke vriendengroep die regelmatig samen op pad ging. Ze woonden gezamenlijk in één appartement en keken gemoedelijk voetbal of gingen naar de film.
Na een sterk begin, waarin Bergsen zich eerste keeper mocht noemen, sloeg het noodlot toe: de doelman raakte geblesseerd en de coronapandemie begon. “In die tijd voelde ik me eenzaam en daarna speelde ik slechts sporadisch.” De goalie kwam tot negen duels in anderhalf jaar tijd. Toch kijkt hij positief terug. “Achteraf gezien heb ik er een heel leerzame periode gehad. Door uit mijn comfortzone te stappen, ben ik zelfstandiger en volwassener geworden. Ik heb letterlijk mijn horizon verbreed.” Hij leerde een totaal nieuwe stijl van keepen. “Doelmannen speelden in Slowakije agressiever. We vallen de bal eerder aan bij een één-op-éénsituatie en wachten niet af. Het valt een beetje te vergelijken met de stijl van Donnarumma.”
Kampioen
Een stijl van keepen die in Slovenië toevallig ook populair is. Van het één kwam het ander. Kris Stergulc, de Sloveense keeperstrainer van Trencin, filmde de trainingen bij de club. Die beelden deelde hij met vriend en collega Mitija Pirih. Zijn landgenoot verzorgde de keeperstrainingen bij NK Maribor en hij raakte onder de indruk. “Dat leidde tot transfer naar de topclub uit Slovenië.”
De volgende stap in zijn carrière lijkt een pagina uit een jongensboek. Vijf wedstrijden voor het einde van de competitie raakt de vaste keeper van Maribor geblesseerd en Bergsen mocht zijn debuut maken. “Er was één opdracht: winnen. Anders konden we de titel vergeten.” Het team voldeed aan de opdracht en won de drie daaropvolgende wedstrijden ook. “Zelf had ik een belangrijk aandeel met enkele goede reddingen.” De laatste speelronde zou uitmaken wie zich de kampioen van Slovenië mocht noemen. De groepsapp ‘Maribor kampioen 2022’ van het team liep al op de zaken vooruit. “We wonnen. Mijn eerste titel ooit. Een fantastische ervaring om mee te maken! Ik heb genoten tijdens het feest die avond.”
Maribor ging Europa in. Met een keeper uit Oud-Beijerland zonder Eredivisie-ervaring in het doel die een droom zag uitkomen. In de voorrondes won de club van FK Sjachtsjor Salihorsk uit Wit-Rusland, maar ging het achtereenvolgend fout tegen FC Sheriff Tiraspol uit Moldavië, HJK Helsinki en CFR Cluj uit Roemenië. “Vooral die laatste doet pijn. In de laatste minuut verliezen we door een omhaal in de kruising en die gozer had al vijf jaar niet gescoord.” Bergsen hield vier keer zijn doel schoon, maar door die ene goal mislukte plaatsing voor de poulefase. Een lijn die het team doortrok in de competitie. Momenteel staat de regerend kampioen slechts vierde. “Dat komt doordat we een heel jonge groep hebben. Zij raakten sneller vermoeid toen we drie duels per week speelden en we moesten nog aan elkaar wennen omdat er veel nieuwe spelers waren. Nu zitten we weer in een stijgende lijn.”
Zevapi
Bergsen voelt zich thuis in Slovenië. Zijn vriendin komt regelmatig langs en samen ontdekken ze de omgeving. “Bij het Meer van Bled, tussen de bergen, is het heerlijk en er is ook een dal met herten die je kunt voederen. Samen toeren ze met hun Ford Kuga door de regio en bezoeken ze omliggende landen. “Ja dat is iets anders dan de lesauto. Deze krijgen we van een sponsor”, klinkt het lachend. In de stad wordt de keeper soms herkend. “Gewoon bij het uitzoeken van de groente in de supermarkt. Hartstikke leuk! In goede tijden willen ze een selfie en in slechte tijden vragen ze wat er aan de hand is. Maar dat is logisch.”
Met zijn teamgenoten gaat de goalie ook regelmatig op pad. Bijvoorbeeld gezamenlijk zevapi verorberen. “Dat is een stuk Sloveens vlees dat een beetje op worst lijkt. Het is hartstikke lekker, maar ook heel ongezond”, legt hij uit. Soms zet het team de boel op stelten. Zoals die ene keer in het waterpark. Of toen onlangs een van de spelersvrouwen een kind kreeg. “De kersverse vader organiseerde een groot feest voor het team zodat we de geboorte konden vieren. Opeens trekt hij zijn shirt uit en rent het gras op. We moesten hem besproeien met flessen witte wijn. Wat bleek: het was een ritueel zodat de baby gezond bleef.”
Momenteel is Bergsen geblesseerd. “Een scheurtje in de enkelband. Ongelofelijk balen.” Het ging fout tijdens de training. De keeper belandde met zijn enkel verkeerd op het veld toen hij een hoge bal uit de lucht wilde plukken. “Nu train ik hard om weer terug te keren. Wat er daarna volgt weet ik nog niet. Ik wil graag nog een stap maken en ook de Eredivisie lijkt me mooi. Maar nu focus ik me op Maribor. De groepsapp heet niet voor niets ‘Maribor kampioen 2023’”, grijnst hij.
